Futbolun Güzel Yüzü: Bando EsEs

Mart 9, 2010, 1:20 am | Eskişehirspor, Futbol kategorisinde yayınlandı | 1 Yorum

http://www.dailymotion.com/swf/xaumso
Eskişehirspor Bandosu, Bando EsEs-Espana
Yükleyen ilgilibirbilgi. – Öne çıkan müzik videolarını izleyin.

Bando EsEs’ler çoğalsın, futbolun bir temaşa sanatı, maç izlemenin bir eğlenceden ibaret olduğu hiç unutulmasın. İyi ki varsın Bando EsEs!

Reklamlar

Güle Güle Aydın…

Şubat 1, 2010, 9:40 pm | Eskişehirspor, Futbol, Galatasaray, Transfer kategorisinde yayınlandı | 1 Yorum
Kaynak: Sabah Gazetesi

>Rıza Çalımbay-Youla-Profesyonellik

Aralık 22, 2009, 11:07 pm | Eskişehirspor, Futbol, ozhano, Sıkıntı, TSL kategorisinde yayınlandı | Yorum bırakın

>

1-2 gündür Eskişehirspor’da teknik direktör Rıza Çalımbay ile Youla arasında cereyan eden olaylar spor kamuoyunda biliniyor. Youla, Eskişehirspor’un ilk yarıdaki son lig maçı olan Diyarbakırspor maçından sonra sakat olduğu gerekçesi ile Türkiye Kupası maçında oynamak istemiyor ve yılbaşı için erkenden ülkesinin yolunu tutmayı planlıyor. Youla’nın bu planı Rıza Hoca’nın reddi ile bozuluyor. Youla da bunun üzerine tası tarağı toplayıp ülkesinin yolunu tutup Rıza Hoca’yı medya yoluyla topa tutuyor. Aslında yaşananlar her sezon yılbaşları öncesi takımlarda yabancı oyuncularla kulüpler arasında yaşanan yani spor kamuoyunun hiç yabancı olmadığı bir olay. Burada çoğu kulüp, oyuncusunun suyuna gidip gerekli izni kendilerine veriyor ama arada Rıza Hoca gibi kararlar alanlar da çıkıyor. Hocanın yaptığı yanlış mıdır doğru mudur onu bilemem ama her iki tarafın medyada birbiri hakkındaki demeçleri hiç doğru değil. Youla’nın Fransa’ya iner inmez Rıza Hoca için yaptığı “sahtekar” açıklamasına Rıza Çalımbay’dan “nankör” açıklaması ile karşılık geliyor. Ama bunlar hep medya yolu ile oluyor. Yani kol kırılır yen içinde kalır sözü bu olayda kesinlikle işlemiyor. Hatta herkes duysun istenircesine özellikle medya kullanılıyor gibi geliyor bana. İşin ilginç yanı, olanlara ve açıklamalara bakılırsa Eskişehir yönetimi de ne Youla’ya ne de Rıza Hoca’ya “sus be kardeşim, niye medya ile sürekli konuşuyorsun?” demiyor ya da diyor ama yönetimi de takan yok. Youla zaten kadro dışı onun takmamasını anlarım da Rıza Hoca’nın bu şekilde Youla’nın kişiliğine zarar verecek kadar ileri giden açıklamaları yönetim tarafından da destekleniyor sonucu çıkıyor tüm bu olaylar ve açıklamalardan sonra. Yani olaya genel olarak bakıldığında baştan aşağıya yanlışlarla dolu. Yanlışlar ne peki?
1. Youla’nın izin isteğinin reddedilmesinden sonra takımdan ayrılması en baştaki yanlış. İş sözleşme imzalamaya gelince profesyonelim diye ortada dolaşanlar o profesyonellik ilkeleri kendi ayaklarına dolaşınca da susmasını, kafasını öne eğip istenileni yapmasını da bilmeliler.

2. Rıza Hoca’nın Youla’nın isteğini reddetmesi olağan ama eğer Youla’yı kaybetmek istemese güzel bir üslup ile bu işi bu kadar arapsaçı olmadan çözebilirdi. Belki de Diyarbakırspor maçında kaçırdığı gollerin siniri ile üstüne bir de izin isteyince patlamış olabilir Youla’ya.

3. Youla’nın şimdiye kadarki futbolculuk kariyerinde hiçbir teknik direktörle kavga ettiğini hatırlamıyorum. Muhakkak kendisini çok zedeleyen bazı olaylar yaşamıştır ki kendi iddiasına göre 2 aydır sakat sakat oynuyormuş. Nitekim bunların sonucunda teknik direktörü ile bu kadar aşağı seviyelerde kavga edecek duruma geldi ama yine 1. maddedeki gibi ben profesyonel futbolcuyum diyip ondan sonra profesyonelce alınmış bir karara saygı duymamak ve kafasının estiğini yapmak Youla’nın Eskişehirspor’daki futbol hayatını bitirdi.

4. Gelelim Rıza Çalımbay’a. Bir teknik direktörün futbolcusu ile aralarında ne yaşanırsa yaşansın olayla ya da futbolcu ile ilgili medyaya çıkıp bu kadar derinlemesine konuşması hatta işi futbolcunun kişiliğine saldıracak cümlelere kadar getirmesi de yanlış. Teknik direktörün böyle bir olayda diyebileceği tek söz ” Futbolcu profesyonelliğe yakışmayacak br harekette bulunmuş ve bunun sonucunda kadro dışı bırakılmıştır.” olmalı. Futbolcu ne söylerse söylesin…

5. Eskişehirspor yönetimi de bu olaydaki en suçlu görünen taraf. Olaylar bu şekilde gerçekleşirken olayın içine girip yaşananları bıçak gibi kesecek mevki kulüp yönetimidir. Onlar da Youla’nın maliyetinden kurtulmak için sanırım Youla’nın kaçması için gerekli ortamın oluşmasını beklediler.

Sonuç olarak Youla’nın Eskişehirspor kariyeri sona erdi gibi görünüyor. Sona erdi diyemiyorum çünkü biz birbirlerine küfür edip daha sonra sarmaş dolaş olanları da gördük bu ülkede. Ama Eskişehirspor gibi Türkiye Liglerinin saygın bir kulübünün adının futbol başarılarının yerine bu tip olaylarla medyaya taşınması beni bir futbolsever olarak çok üzdü.

Rıza Çalımbay-Youla-Profesyonellik

Aralık 22, 2009, 11:07 pm | Eskişehirspor, Futbol, ozhano, Sıkıntı, TSL kategorisinde yayınlandı | 3 Yorum
1-2 gündür Eskişehirspor’da teknik direktör Rıza Çalımbay ile Youla arasında cereyan eden olaylar spor kamuoyunda biliniyor. Youla, Eskişehirspor’un ilk yarıdaki son lig maçı olan Diyarbakırspor maçından sonra sakat olduğu gerekçesi ile Türkiye Kupası maçında oynamak istemiyor ve yılbaşı için erkenden ülkesinin yolunu tutmayı planlıyor. Youla’nın bu planı Rıza Hoca’nın reddi ile bozuluyor. Youla da bunun üzerine tası tarağı toplayıp ülkesinin yolunu tutup Rıza Hoca’yı medya yoluyla topa tutuyor. Aslında yaşananlar her sezon yılbaşları öncesi takımlarda yabancı oyuncularla kulüpler arasında yaşanan yani spor kamuoyunun hiç yabancı olmadığı bir olay. Burada çoğu kulüp, oyuncusunun suyuna gidip gerekli izni kendilerine veriyor ama arada Rıza Hoca gibi kararlar alanlar da çıkıyor. Hocanın yaptığı yanlış mıdır doğru mudur onu bilemem ama her iki tarafın medyada birbiri hakkındaki demeçleri hiç doğru değil. Youla’nın Fransa’ya iner inmez Rıza Hoca için yaptığı “sahtekar” açıklamasına Rıza Çalımbay’dan “nankör” açıklaması ile karşılık geliyor. Ama bunlar hep medya yolu ile oluyor. Yani kol kırılır yen içinde kalır sözü bu olayda kesinlikle işlemiyor. Hatta herkes duysun istenircesine özellikle medya kullanılıyor gibi geliyor bana. İşin ilginç yanı, olanlara ve açıklamalara bakılırsa Eskişehir yönetimi de ne Youla’ya ne de Rıza Hoca’ya “sus be kardeşim, niye medya ile sürekli konuşuyorsun?” demiyor ya da diyor ama yönetimi de takan yok. Youla zaten kadro dışı onun takmamasını anlarım da Rıza Hoca’nın bu şekilde Youla’nın kişiliğine zarar verecek kadar ileri giden açıklamaları yönetim tarafından da destekleniyor sonucu çıkıyor tüm bu olaylar ve açıklamalardan sonra. Yani olaya genel olarak bakıldığında baştan aşağıya yanlışlarla dolu. Yanlışlar ne peki?
1. Youla’nın izin isteğinin reddedilmesinden sonra takımdan ayrılması en baştaki yanlış. İş sözleşme imzalamaya gelince profesyonelim diye ortada dolaşanlar o profesyonellik ilkeleri kendi ayaklarına dolaşınca da susmasını, kafasını öne eğip istenileni yapmasını da bilmeliler.

2. Rıza Hoca’nın Youla’nın isteğini reddetmesi olağan ama eğer Youla’yı kaybetmek istemese güzel bir üslup ile bu işi bu kadar arapsaçı olmadan çözebilirdi. Belki de Diyarbakırspor maçında kaçırdığı gollerin siniri ile üstüne bir de izin isteyince patlamış olabilir Youla’ya.

3. Youla’nın şimdiye kadarki futbolculuk kariyerinde hiçbir teknik direktörle kavga ettiğini hatırlamıyorum. Muhakkak kendisini çok zedeleyen bazı olaylar yaşamıştır ki kendi iddiasına göre 2 aydır sakat sakat oynuyormuş. Nitekim bunların sonucunda teknik direktörü ile bu kadar aşağı seviyelerde kavga edecek duruma geldi ama yine 1. maddedeki gibi ben profesyonel futbolcuyum diyip ondan sonra profesyonelce alınmış bir karara saygı duymamak ve kafasının estiğini yapmak Youla’nın Eskişehirspor’daki futbol hayatını bitirdi.

4. Gelelim Rıza Çalımbay’a. Bir teknik direktörün futbolcusu ile aralarında ne yaşanırsa yaşansın olayla ya da futbolcu ile ilgili medyaya çıkıp bu kadar derinlemesine konuşması hatta işi futbolcunun kişiliğine saldıracak cümlelere kadar getirmesi de yanlış. Teknik direktörün böyle bir olayda diyebileceği tek söz ” Futbolcu profesyonelliğe yakışmayacak br harekette bulunmuş ve bunun sonucunda kadro dışı bırakılmıştır.” olmalı. Futbolcu ne söylerse söylesin…

5. Eskişehirspor yönetimi de bu olaydaki en suçlu görünen taraf. Olaylar bu şekilde gerçekleşirken olayın içine girip yaşananları bıçak gibi kesecek mevki kulüp yönetimidir. Onlar da Youla’nın maliyetinden kurtulmak için sanırım Youla’nın kaçması için gerekli ortamın oluşmasını beklediler.

Sonuç olarak Youla’nın Eskişehirspor kariyeri sona erdi gibi görünüyor. Sona erdi diyemiyorum çünkü biz birbirlerine küfür edip daha sonra sarmaş dolaş olanları da gördük bu ülkede. Ama Eskişehirspor gibi Türkiye Liglerinin saygın bir kulübünün adının futbol başarılarının yerine bu tip olaylarla medyaya taşınması beni bir futbolsever olarak çok üzdü.

>Sakalı Kestirdik, Sıra Bize Geçti.

Eylül 28, 2009, 9:50 am | Eskişehirspor, Futbol, Galatasaray, ozhano, Sıkıntı, tatil, TSL kategorisinde yayınlandı | Yorum bırakın

>

10 gündür bayram ve sonuna eklenen 3 günlük izin münasebetiyle yan gel yat pozisyonunda tembellik yaparken sanki hiç bitmeyecek gibi geliyordu. Ama son 2 güne gelince acı gerçeği tekrar hatırlıyorsun. Çok fazla alıştım arabayla Ankara yollarında kaybolup sonra yolumu bulunca çocuk gibi sevinmeye, gecenin 2’sinde Ankara sokaklarında gezmeye, 7. caddede takılmaya, geri dönerken orman çiftliğine uğrayıp kokoreç yemeye. Çok güzeldi çok ama bitti nihayetinde; kürkçü dükkanına geri döndük. Aslında cumartesi döndüm biraz adapte olayım işe başlamadan eski yaşantıma diye. Cumartesi akşamı Ankara’dan ayrılırken yolda bir yandan yağmurla diğer yandan da Fenerbahçe maçını yayınlayan radyonun frekansını bulmakla cebelleşiyordum. Sürekli değişen radyo frekansları yüzünden arabanın içinde tam anlamıyla delirdim. Üstüne bir de 90+2 de gelen Fener golü tuz biber oldu. Aslında diğer maçlara göre bu maç Fener’in daha çok hakkıydı radyodaki spikerin anlattığına göre. 3 top direkten dönmüş, 1 tane penaltısı verilmemiş sonuçta. 90’lı dakikalara yaklaşırken spikerin ettiği bu laflardan sonra futbol bu her maç şanslı mı olacaklar demeye kalmadı spikerin ağzından edilen şu cümle nasıl yani demem sebep oldu:

“Evet sevgili dinleyiciler kornerden dönen top, Alex ileri oynadı aman Allahım sayın seyirciler Antalyaspor defansı yok, orta sahadan 5 fenerbahçeli oyuncu ve Antalya kalecisi, eveeeettttt ve gollll Semih”

Nasıl yani ya? Olur mu? Nasıl anlatıyor maçı bu spiker? Dedim eve gelince gördüm bal gibi de oluyormuş. Neyse nihayetinde öyle ya da böyle kazandılar üç puanı aldılar. Bir Türk büyüğünün dediği gibi iyi oyuna değil galibiyete 3 puan veriyorlar.
Tatilin son günü Pazar. Tek beklentim pazartesi sabahı beni mutlu bir şekilde işe götürecek Galatasaray’ın galibiyeti idi. Eskişehir malum Galatasaray’a ters gelen bir takım hüviyet,ne bürünmüştü geçen sezon. Amaç, o psikolojiyi dağıtmak ve güzel bir galibiyet alarak 7’de 7 yapmaktı. Maç başlamadan dakikalar önce rakip t.d.’ü Rıza Çalımbay’ın oyuncularını biraraya toplayıp “Gidin bu maçı kaptanınız için alın” sözü değişik bir motivasyon aracıydı. Demek ki hafta içinde Ümit Karan takım arkadaşlarıyla bu maçla ilgili neler konuştuysa o lafların akabinde Rıza Hoca da böyle bir motivasyon yolu seçmişti. Ama aldıkları 1 puanı da buna bağlamak çok saçma olur.
Galatasaray tarafından maça bakarsak beni tek şaşırtan seçim kenar yönetimimizin sol tarafta Uğur’un oynamasıydı. Uğur muhakkak ki iyi niyetli bir şekilde defansif anlamda elinden gelenin en iyisini yapacaktı ve yaptı da. Ama sol ayağını sadece yürümek için kullanan bir futbolcu ofansif anlamda ne kadar başarılı olabilirin cevabı bu maçta belli oldu. Uğur mecbur kalmayınca topu hep sağ ayağına alıp yani geri çekip ortasını yaptı, mecbur olduğunda da yaptığı ortaların başarısını da hepimiz gördük. Demek ki Caner şu anda Uğur’u kesecek kapasitede değil, sol bek hiç değil. Sol açık oynayabilir. Geldiği zaman da ihtiyatlı yaklaşmıştım bu transfere. En azından Hakan Balta’ya alternatif olacabilecek sol ayağını kullanabilen bir oyuncu olması haricinde fazla bir beklentim yoktu ki sağ ayaklı Uğur’un Hakan Balta’nın stopere geçmesinden sonra kenar yönetimi tarafından sol ayaklı Caner’e tercih edilmesi Caner’in eksiklerinin çok olduğunu gözler önüne serdi. Maçın içinde Uğur ofansif ataklara katılmadaki eksikliği üzerine Kewell’in de vasatı aşamayan futbolu eklenince Galatasaray’ın sol kanadı bal yapmayan arı durumuna geldi.
Takım olarak Galatasaray’ın en özelliği hücuma çıkarken yapılan hızlı ve kısa paslar. Bunu dün akşamki maçta da özellikle ilk yarıda gördük. Arda’nın koordinatörlüğünde başlayan pas kombinasyonları Eskişehirsporlu oyuncuları gerçekten zorladı. Bu çoklu paslar maç içerisinde sol taraf aksadığı için sağ taraftaki Keita’ya geldiğinde anlam kazanabildi. Keita, dün akşam kendisine gelen her topun neredeyse tamamını olumlu kullandı. Hızlı olduğu için karşısındaki oyuncular topa müdahale edemedikleri anda faul, penaltı vb. gibi durumlarla karşılaşacakları için hep Keita’nın hareketini beklemek ya da sezmek zorunda kalıyorlar ki dün akşam da golden önceki pozisyonda Keita’nın kanattaki rakibini nasıl ekarte ettiğini herkes gördü. Golde Eskişehirspor defansının hatası çok büyüktü. Nonda’da her zaman olduğu gibi olması gereken yerdeydi ve yine golünü attı.

Nonda demişken attığı gol için tebrik ediyorum ama ister 3 gol atsın ister 5 gol atsın maça 11 de başlamasından yana değilim açıkçası. Bunun nedeninin ise Nonda ile kısmen alakası yok. Baros 11 de başlayınca eğer iyi olmazsa ya da yorulursa Nonda oyuna girip takıma ileri yönde çok büyük pozitif etkiler yapabiliyor. Ama Baros’ta durum böyle değil. Sonradan oyuna girdiği maçlarda hiç etkili olamıyor ya da Nonda kadar etkili olamıyor. Baros sonradan girince işe yaramıyor diye iyi oynayan Nonda’yı mı yedek bekletecekler, Nonda bunu sorun yapmaz mı bir süre sonra denirse bu yorumu yapacaklara da hak veririm. Ama görünen köy kılavuz istemez, durum bu.

Bir parantez de Topal’a. Mehmet Topal da Eskişehir’den önce oynadığı lig maçlarına göre topu daha çok ileri oynama mentalitesine kavuşmuştu. Ama Topal ve bu maçta ona katılan Sabri’nin orta sahadan ileriye çıkarken yaptıkları pas hataları çok can sıktı ne varki hızlı olarak nitelendirilen Eskişehirspor ofans oyuncuları değerlendirmekte beceriksizlerdi.
Kenar yönetimi bu maçta Eskişehirspor’u analiz ederken sanırım boy ortalamalarını unuttu. Kaleci İvesa 2 mt. olmasına rağmen yan toplarda çok hata yapan bir kaleci. Elinden çok top kaçırıyor, yumruk ile top uzaklaştırmakta da o kadar etkili değil. Ama defans hattı yan toplarda başarılı ki golü de yerden yapılan bir orta ile bulduk. Maçta eğer atakları orta bloktan ve yerden toplarla geliştirsek 2. golü bulmada bu kadar zorlanmayabilirdik. Ne var ki maçın bitimine saniyeler kala Keita golü sağdan gelen bir orta ile buluyordu. Ama yine söylüyorum bu maçta ataklar ortadan yapılsa daha etkili olunabilirdi. Mustafa Sarp’ın kaçırdığı bir pozsiyon var, hazırlanış şekli benzer olan Keita’nın da kaçırdığı bir pozisyon var.

Sonuç olarak maç skoru 1-1 oldu. 7’de 7 olmadı. İlk puan kaybı, inşallah son olur. Oyun olarak Galatasaray yine iyiydi, yine golü bulabilirdik ama bu sefer olmadı; berabere kaldı puan kaybetti diye televizyondakiler gibi saldıracak halimiz yok, moral bozmaya gerek yok lig uzun bir maraton aynen devam.

Sokullu Mehmet Paşa’nın da dediği gibi “ Siz İnebahtı Savaşı’nı kazanarak bizim sakalımızı kestiniz ama biz ise sizin Kıbrıs’ınızı alarak kolunuzu kestik. Sakal daha gür bir şekilde tekrar büyür, fakat kesilen kol tekrar gelmez.” İnşallah bu puan kaybıyla bizim de sakalımızı kesilmiştir, dersler çıkarılmıştır şimdi sıra rakibin “kolunu” kesmeye geldi…

Sakalı Kestirdik, Sıra Bize Geçti.

Eylül 28, 2009, 9:50 am | Eskişehirspor, Futbol, Galatasaray, ozhano, Sıkıntı, tatil, TSL kategorisinde yayınlandı | 4 Yorum
10 gündür bayram ve sonuna eklenen 3 günlük izin münasebetiyle yan gel yat pozisyonunda tembellik yaparken sanki hiç bitmeyecek gibi geliyordu. Ama son 2 güne gelince acı gerçeği tekrar hatırlıyorsun. Çok fazla alıştım arabayla Ankara yollarında kaybolup sonra yolumu bulunca çocuk gibi sevinmeye, gecenin 2’sinde Ankara sokaklarında gezmeye, 7. caddede takılmaya, geri dönerken orman çiftliğine uğrayıp kokoreç yemeye. Çok güzeldi çok ama bitti nihayetinde; kürkçü dükkanına geri döndük. Aslında cumartesi döndüm biraz adapte olayım işe başlamadan eski yaşantıma diye. Cumartesi akşamı Ankara’dan ayrılırken yolda bir yandan yağmurla diğer yandan da Fenerbahçe maçını yayınlayan radyonun frekansını bulmakla cebelleşiyordum. Sürekli değişen radyo frekansları yüzünden arabanın içinde tam anlamıyla delirdim. Üstüne bir de 90+2 de gelen Fener golü tuz biber oldu. Aslında diğer maçlara göre bu maç Fener’in daha çok hakkıydı radyodaki spikerin anlattığına göre. 3 top direkten dönmüş, 1 tane penaltısı verilmemiş sonuçta. 90’lı dakikalara yaklaşırken spikerin ettiği bu laflardan sonra futbol bu her maç şanslı mı olacaklar demeye kalmadı spikerin ağzından edilen şu cümle nasıl yani demem sebep oldu:

“Evet sevgili dinleyiciler kornerden dönen top, Alex ileri oynadı aman Allahım sayın seyirciler Antalyaspor defansı yok, orta sahadan 5 fenerbahçeli oyuncu ve Antalya kalecisi, eveeeettttt ve gollll Semih”

Nasıl yani ya? Olur mu? Nasıl anlatıyor maçı bu spiker? Dedim eve gelince gördüm bal gibi de oluyormuş. Neyse nihayetinde öyle ya da böyle kazandılar üç puanı aldılar. Bir Türk büyüğünün dediği gibi iyi oyuna değil galibiyete 3 puan veriyorlar.
Tatilin son günü Pazar. Tek beklentim pazartesi sabahı beni mutlu bir şekilde işe götürecek Galatasaray’ın galibiyeti idi. Eskişehir malum Galatasaray’a ters gelen bir takım hüviyet,ne bürünmüştü geçen sezon. Amaç, o psikolojiyi dağıtmak ve güzel bir galibiyet alarak 7’de 7 yapmaktı. Maç başlamadan dakikalar önce rakip t.d.’ü Rıza Çalımbay’ın oyuncularını biraraya toplayıp “Gidin bu maçı kaptanınız için alın” sözü değişik bir motivasyon aracıydı. Demek ki hafta içinde Ümit Karan takım arkadaşlarıyla bu maçla ilgili neler konuştuysa o lafların akabinde Rıza Hoca da böyle bir motivasyon yolu seçmişti. Ama aldıkları 1 puanı da buna bağlamak çok saçma olur.
Galatasaray tarafından maça bakarsak beni tek şaşırtan seçim kenar yönetimimizin sol tarafta Uğur’un oynamasıydı. Uğur muhakkak ki iyi niyetli bir şekilde defansif anlamda elinden gelenin en iyisini yapacaktı ve yaptı da. Ama sol ayağını sadece yürümek için kullanan bir futbolcu ofansif anlamda ne kadar başarılı olabilirin cevabı bu maçta belli oldu. Uğur mecbur kalmayınca topu hep sağ ayağına alıp yani geri çekip ortasını yaptı, mecbur olduğunda da yaptığı ortaların başarısını da hepimiz gördük. Demek ki Caner şu anda Uğur’u kesecek kapasitede değil, sol bek hiç değil. Sol açık oynayabilir. Geldiği zaman da ihtiyatlı yaklaşmıştım bu transfere. En azından Hakan Balta’ya alternatif olacabilecek sol ayağını kullanabilen bir oyuncu olması haricinde fazla bir beklentim yoktu ki sağ ayaklı Uğur’un Hakan Balta’nın stopere geçmesinden sonra kenar yönetimi tarafından sol ayaklı Caner’e tercih edilmesi Caner’in eksiklerinin çok olduğunu gözler önüne serdi. Maçın içinde Uğur ofansif ataklara katılmadaki eksikliği üzerine Kewell’in de vasatı aşamayan futbolu eklenince Galatasaray’ın sol kanadı bal yapmayan arı durumuna geldi.
Takım olarak Galatasaray’ın en özelliği hücuma çıkarken yapılan hızlı ve kısa paslar. Bunu dün akşamki maçta da özellikle ilk yarıda gördük. Arda’nın koordinatörlüğünde başlayan pas kombinasyonları Eskişehirsporlu oyuncuları gerçekten zorladı. Bu çoklu paslar maç içerisinde sol taraf aksadığı için sağ taraftaki Keita’ya geldiğinde anlam kazanabildi. Keita, dün akşam kendisine gelen her topun neredeyse tamamını olumlu kullandı. Hızlı olduğu için karşısındaki oyuncular topa müdahale edemedikleri anda faul, penaltı vb. gibi durumlarla karşılaşacakları için hep Keita’nın hareketini beklemek ya da sezmek zorunda kalıyorlar ki dün akşam da golden önceki pozisyonda Keita’nın kanattaki rakibini nasıl ekarte ettiğini herkes gördü. Golde Eskişehirspor defansının hatası çok büyüktü. Nonda’da her zaman olduğu gibi olması gereken yerdeydi ve yine golünü attı.

Nonda demişken attığı gol için tebrik ediyorum ama ister 3 gol atsın ister 5 gol atsın maça 11 de başlamasından yana değilim açıkçası. Bunun nedeninin ise Nonda ile kısmen alakası yok. Baros 11 de başlayınca eğer iyi olmazsa ya da yorulursa Nonda oyuna girip takıma ileri yönde çok büyük pozitif etkiler yapabiliyor. Ama Baros’ta durum böyle değil. Sonradan oyuna girdiği maçlarda hiç etkili olamıyor ya da Nonda kadar etkili olamıyor. Baros sonradan girince işe yaramıyor diye iyi oynayan Nonda’yı mı yedek bekletecekler, Nonda bunu sorun yapmaz mı bir süre sonra denirse bu yorumu yapacaklara da hak veririm. Ama görünen köy kılavuz istemez, durum bu.

Bir parantez de Topal’a. Mehmet Topal da Eskişehir’den önce oynadığı lig maçlarına göre topu daha çok ileri oynama mentalitesine kavuşmuştu. Ama Topal ve bu maçta ona katılan Sabri’nin orta sahadan ileriye çıkarken yaptıkları pas hataları çok can sıktı ne varki hızlı olarak nitelendirilen Eskişehirspor ofans oyuncuları değerlendirmekte beceriksizlerdi.
Kenar yönetimi bu maçta Eskişehirspor’u analiz ederken sanırım boy ortalamalarını unuttu. Kaleci İvesa 2 mt. olmasına rağmen yan toplarda çok hata yapan bir kaleci. Elinden çok top kaçırıyor, yumruk ile top uzaklaştırmakta da o kadar etkili değil. Ama defans hattı yan toplarda başarılı ki golü de yerden yapılan bir orta ile bulduk. Maçta eğer atakları orta bloktan ve yerden toplarla geliştirsek 2. golü bulmada bu kadar zorlanmayabilirdik. Ne var ki maçın bitimine saniyeler kala Keita golü sağdan gelen bir orta ile buluyordu. Ama yine söylüyorum bu maçta ataklar ortadan yapılsa daha etkili olunabilirdi. Mustafa Sarp’ın kaçırdığı bir pozsiyon var, hazırlanış şekli benzer olan Keita’nın da kaçırdığı bir pozisyon var.

Sonuç olarak maç skoru 1-1 oldu. 7’de 7 olmadı. İlk puan kaybı, inşallah son olur. Oyun olarak Galatasaray yine iyiydi, yine golü bulabilirdik ama bu sefer olmadı; berabere kaldı puan kaybetti diye televizyondakiler gibi saldıracak halimiz yok, moral bozmaya gerek yok lig uzun bir maraton aynen devam.

Sokullu Mehmet Paşa’nın da dediği gibi “ Siz İnebahtı Savaşı’nı kazanarak bizim sakalımızı kestiniz ama biz ise sizin Kıbrıs’ınızı alarak kolunuzu kestik. Sakal daha gür bir şekilde tekrar büyür, fakat kesilen kol tekrar gelmez.” İnşallah bu puan kaybıyla bizim de sakalımızı kesilmiştir, dersler çıkarılmıştır şimdi sıra rakibin “kolunu” kesmeye geldi…

>Çalımbay’ın Cesareti

Eylül 27, 2009, 8:01 pm | Eskişehirspor, Futbol, Galatasaray, TSL kategorisinde yayınlandı | Yorum bırakın

>Bu maça kadar Eskişehirspor’u uzun uzadıya izleyememiştim. Bu maç bana geride kalan 6 haftada yakaladıkları başarının sebebini gösterdi. Tabii ki bakış açısı benim katılan olur olmaz bu başarı tamamen Çalımbay’ın cesareti. Şu an Türkiye Ligi’nde aynı anda 4 golcü, başka bir değişle santraforla aynı anda sahaya çıkan 2. bir takım yok. Aynı anda rakip ceza sahasına gömülen Ümit Karan, Youla, M. Yılmaz, Burak rakibin top yapmasını engelliyorlar, en azından şu ana kadar oynadıkları takımlara karşı böyle. TSL’de bu 4 oyuncunun ileride olmasından faydalanıp defans ve forvet arasında oluşan boşluğu akıllıca ve oldukça verimli kullanacak ciddi bir takım yok. Galatasaray bu açıdan kaliteli isimleri ve topla çabuk oyunla ön plana çıkmış durumda. Kısaca Çalımbay’ın cesaretle oynattığı 4 santraforlu kaos hücumu bir çok takıma karşı iş görse de, orta sahayı çabuk geçebilecek kalitede takımlara karşı pek iş görmeyecektir. Galatasaray tek santrafor artı 3 hücum oyuncusuyla oynadığı için takım savunmasını dengeli kurabilirken Eskişehir bunu yapamadığı için devamlı kontrada ve az adamla yakalandı örneğin maç boyunca. Bu oyun tarzı ile Eskişehir belki 5.-7. sıralar arası yer bulur ama daha yukarılara çıkması dirençli bir orta saha yapısı oluşturmadan çok ama çok zor.

Maç Sonu ekleme: Bu yazıyı devre arasında yazmıştım. Galatasaray’ın böylesi oyun konsantrasyonunu kaybedeceğini düşünmüyordum, ötesinde Rijkaard’ın risk almaya yanaşmaması çok şaşırttı beni. Tipik bir kaos golü daha bulduktan sonra Burak, Youla ve Ümit’i oyundan çıkarıp orta saha direncini arttırması ve gerçekçi oyun yapısına dönmesi Çalımbay’a 1 puanı getirdi. Bu iki oyun arasında bir denge bulursa 3-4. sıralar arasını zorlayabilir Eskişehir ama 4 santraforla oynamaktan vaz geçmek şart bence.

Çalımbay’ın Cesareti

Eylül 27, 2009, 8:01 pm | Eskişehirspor, Futbol, Galatasaray, TSL kategorisinde yayınlandı | 2 Yorum

Bu maça kadar Eskişehirspor’u uzun uzadıya izleyememiştim. Bu maç bana geride kalan 6 haftada yakaladıkları başarının sebebini gösterdi. Tabii ki bakış açısı benim katılan olur olmaz bu başarı tamamen Çalımbay’ın cesareti. Şu an Türkiye Ligi’nde aynı anda 4 golcü, başka bir değişle santraforla aynı anda sahaya çıkan 2. bir takım yok. Aynı anda rakip ceza sahasına gömülen Ümit Karan, Youla, M. Yılmaz, Burak rakibin top yapmasını engelliyorlar, en azından şu ana kadar oynadıkları takımlara karşı böyle. TSL’de bu 4 oyuncunun ileride olmasından faydalanıp defans ve forvet arasında oluşan boşluğu akıllıca ve oldukça verimli kullanacak ciddi bir takım yok. Galatasaray bu açıdan kaliteli isimleri ve topla çabuk oyunla ön plana çıkmış durumda. Kısaca Çalımbay’ın cesaretle oynattığı 4 santraforlu kaos hücumu bir çok takıma karşı iş görse de, orta sahayı çabuk geçebilecek kalitede takımlara karşı pek iş görmeyecektir. Galatasaray tek santrafor artı 3 hücum oyuncusuyla oynadığı için takım savunmasını dengeli kurabilirken Eskişehir bunu yapamadığı için devamlı kontrada ve az adamla yakalandı örneğin maç boyunca. Bu oyun tarzı ile Eskişehir belki 5.-7. sıralar arası yer bulur ama daha yukarılara çıkması dirençli bir orta saha yapısı oluşturmadan çok ama çok zor.

Maç Sonu ekleme: Bu yazıyı devre arasında yazmıştım. Galatasaray’ın böylesi oyun konsantrasyonunu kaybedeceğini düşünmüyordum, ötesinde Rijkaard’ın risk almaya yanaşmaması çok şaşırttı beni. Tipik bir kaos golü daha bulduktan sonra Burak, Youla ve Ümit’i oyundan çıkarıp orta saha direncini arttırması ve gerçekçi oyun yapısına dönmesi Çalımbay’a 1 puanı getirdi. Bu iki oyun arasında bir denge bulursa 3-4. sıralar arasını zorlayabilir Eskişehir ama 4 santraforla oynamaktan vaz geçmek şart bence.

>Batuhan Karadeniz

Ocak 1, 2009, 10:01 am | Beşiktaş, Eskişehirspor, Futbol, TSL kategorisinde yayınlandı | Yorum bırakın

>Türk Futbolu’nun yeni projesi Batuhan Karadeniz. Öncesinde başarıyla bitirilmiş projeler olduğu için ondan da çok büyük bir değer çıkarılacağına inandık hepimiz. Forvet oyuncusu projelerinden Hakan Şükür ve Tuncay Şanlı henüz onun yaşındayken keşfedilmiş ve üzerlerine ciddi planlar yapılarak hem kendi takımlarında hem de milli takımlarda hep el üstünde tutulmuşlardı. Ancak bu iki oyuncunun Batuhan’la aralarında 2 önemli fark mevcut. Birincisi karakter, ikincisi piştikleri-yetiştikleri takımlar.

Türk futbolunu az çok senelerdir takip etme fırsatı bulmuş herhangi birine sorsak ve desek ki “Şükür ve Tuncay’ı insan olarak nasıl bilirsiniz” verilecek cevaplar yaklaşık olarak “beyefendi, saygılı, güleryüzlü, arkadaşları tarafından sevilen, disiplinli” ekseninde dolaşacaktır. Oysa tanıyanlara ya da uzaktan da olsa, 1,5 senedir gündemde olduğu için, takip edenlere sorduğumuzda Batuhan için verilen cevaplar “kendini beğenmiş, ukala, uyumsuz, disiplinsiz” şeklinde. Batuhan denildiğinde benim aklıma gelen ise çok yetenekli ama kendini beğenmiş bir futbolcu. Peki bu neden böyle? Türk futbolunun önemli belki de efsane isimlerinden biri olmaya aday, henüz 17 yaşını yeni doldurmuş bir çocuk için çoğunluk neden böyle düşünmekte? Sıkıntı onu yetiştiren antrenörlerde mi, ailesinde mi, yoksa eskilerin dediği gibi “bir adamın içinde olacak” noktasında mı bir sorun yaşanıyor? Bu çocuğun içinde Şükür’de Şanlı’da olan o “şey” her ne ise ondan mı yok, ya da bu çocuğu bu hale el birliği ile mi getirdik? Şu ana kadar 2 sene boyunca çeşitli kereler Beşiktaş formasını Süper Lig’de ve Türkiye Kupası’nda giymiş, hatta Terim tarafından Milli takıma çağrılıp ilk 11’de oynatılmış bu çocuğa psikolojik destek verildiğine dair herhangi bir haber okumadık. Aksine bir gün hakkında çok iyi konuşulurken kulüp mercileri tarfından, bir kaçgün sonra aynı adamlar tarafından disiplinsiz davranışları nedeniyle PAF’a gönderildiğini okuduk hep. Batuhan’ın mental gelişimi üzerine söz söyleyip bir uygulama yapan varsa da duymadık, duyurulmadı.

Batuhan’ın diğer 2 projeden diğer bir farklı yönü ise yetiştiği takım. O Beşiktaş altyapısının bir ürünü. Alt kategoriler ve genç milli takımlarda bir çok maça çıkmış ve onlarca gol atmış. Ama özellikle son 2 senedir takımına döndüğünde devamlı forma alamamış. Oysa hem Şükür hem Şanlı Sakarya’da başladıkları futbol maceralarında hep takımlarının önemli adamları olmuş, devamlı oynatılmışlar, üzerlerine soumluluklar yüklenmiş ve maç tecrübesi kazanmılar. Tuncay Sakarya’da iyice piştikten sonra Fenerbahçe’ye giderken, Şükür 2 senelik Sakarya deneyiminin ardından 2 sene de Bursa’da Süper Lig’in tozunu yuttuktan sonra Galatasaray forması giymiş. Dışarıdaki benzer örneklerde de bugünün büyük oyuncularının çoğunlukla karakter ve oyun gelişimini büyük oranda ya kiralık olarak gittiği takımlarda tamamladığını ya da yetiştiği takımlarda tamamladıktan sonra büyük takımlara gittiğini görüyoruz. Bu noktada Eskişehir’e transferi Batuhan için önemli bir artı olacakken, transfer kesinleştikten sonra söyledikleri kendisi üzerinde fazlasıyla çalışılması gerektiğini gözler önünesermekte: Eskişehir’e Kral olmaya geliyorum!

Takımına tur kaybettirecek olmasına karşın rakip kaleciye penaltıyı atacağı yeri gösterebilen, kariyerinde ilk kez profesyonel anlamda sürekli forma bulabileceği bir takıma giderken sanki Premier Lig’den geliyormuş edasıyla Kral olacağını söyleyebilen, defalarca ez disiplin cezası almış olmasına karşın bir trlü susmayan bu çocuk sahip olduğu müthiş gol atma beceresi ve önemli fiziği ile Türk futbolunun yeni forvet projesi. Peki kaç kişi bu projeye inanıyor?

Batuhan Karadeniz

Ocak 1, 2009, 10:01 am | Beşiktaş, Eskişehirspor, Futbol, TSL kategorisinde yayınlandı | 2 Yorum

Türk Futbolu’nun yeni projesi Batuhan Karadeniz. Öncesinde başarıyla bitirilmiş projeler olduğu için ondan da çok büyük bir değer çıkarılacağına inandık hepimiz. Forvet oyuncusu projelerinden Hakan Şükür ve Tuncay Şanlı henüz onun yaşındayken keşfedilmiş ve üzerlerine ciddi planlar yapılarak hem kendi takımlarında hem de milli takımlarda hep el üstünde tutulmuşlardı. Ancak bu iki oyuncunun Batuhan’la aralarında 2 önemli fark mevcut. Birincisi karakter, ikincisi piştikleri-yetiştikleri takımlar.

Türk futbolunu az çok senelerdir takip etme fırsatı bulmuş herhangi birine sorsak ve desek ki “Şükür ve Tuncay’ı insan olarak nasıl bilirsiniz” verilecek cevaplar yaklaşık olarak “beyefendi, saygılı, güleryüzlü, arkadaşları tarafından sevilen, disiplinli” ekseninde dolaşacaktır. Oysa tanıyanlara ya da uzaktan da olsa, 1,5 senedir gündemde olduğu için, takip edenlere sorduğumuzda Batuhan için verilen cevaplar “kendini beğenmiş, ukala, uyumsuz, disiplinsiz” şeklinde. Batuhan denildiğinde benim aklıma gelen ise çok yetenekli ama kendini beğenmiş bir futbolcu. Peki bu neden böyle? Türk futbolunun önemli belki de efsane isimlerinden biri olmaya aday, henüz 17 yaşını yeni doldurmuş bir çocuk için çoğunluk neden böyle düşünmekte? Sıkıntı onu yetiştiren antrenörlerde mi, ailesinde mi, yoksa eskilerin dediği gibi “bir adamın içinde olacak” noktasında mı bir sorun yaşanıyor? Bu çocuğun içinde Şükür’de Şanlı’da olan o “şey” her ne ise ondan mı yok, ya da bu çocuğu bu hale el birliği ile mi getirdik? Şu ana kadar 2 sene boyunca çeşitli kereler Beşiktaş formasını Süper Lig’de ve Türkiye Kupası’nda giymiş, hatta Terim tarafından Milli takıma çağrılıp ilk 11’de oynatılmış bu çocuğa psikolojik destek verildiğine dair herhangi bir haber okumadık. Aksine bir gün hakkında çok iyi konuşulurken kulüp mercileri tarfından, bir kaçgün sonra aynı adamlar tarafından disiplinsiz davranışları nedeniyle PAF’a gönderildiğini okuduk hep. Batuhan’ın mental gelişimi üzerine söz söyleyip bir uygulama yapan varsa da duymadık, duyurulmadı.

Batuhan’ın diğer 2 projeden diğer bir farklı yönü ise yetiştiği takım. O Beşiktaş altyapısının bir ürünü. Alt kategoriler ve genç milli takımlarda bir çok maça çıkmış ve onlarca gol atmış. Ama özellikle son 2 senedir takımına döndüğünde devamlı forma alamamış. Oysa hem Şükür hem Şanlı Sakarya’da başladıkları futbol maceralarında hep takımlarının önemli adamları olmuş, devamlı oynatılmışlar, üzerlerine soumluluklar yüklenmiş ve maç tecrübesi kazanmılar. Tuncay Sakarya’da iyice piştikten sonra Fenerbahçe’ye giderken, Şükür 2 senelik Sakarya deneyiminin ardından 2 sene de Bursa’da Süper Lig’in tozunu yuttuktan sonra Galatasaray forması giymiş. Dışarıdaki benzer örneklerde de bugünün büyük oyuncularının çoğunlukla karakter ve oyun gelişimini büyük oranda ya kiralık olarak gittiği takımlarda tamamladığını ya da yetiştiği takımlarda tamamladıktan sonra büyük takımlara gittiğini görüyoruz. Bu noktada Eskişehir’e transferi Batuhan için önemli bir artı olacakken, transfer kesinleştikten sonra söyledikleri kendisi üzerinde fazlasıyla çalışılması gerektiğini gözler önünesermekte: Eskişehir’e Kral olmaya geliyorum!

Takımına tur kaybettirecek olmasına karşın rakip kaleciye penaltıyı atacağı yeri gösterebilen, kariyerinde ilk kez profesyonel anlamda sürekli forma bulabileceği bir takıma giderken sanki Premier Lig’den geliyormuş edasıyla Kral olacağını söyleyebilen, defalarca ez disiplin cezası almış olmasına karşın bir trlü susmayan bu çocuk sahip olduğu müthiş gol atma beceresi ve önemli fiziği ile Türk futbolunun yeni forvet projesi. Peki kaç kişi bu projeye inanıyor?

WordPress.com'da ücretsiz bir web sitesi ya da blog oluşturun.
Entries ve yorumlar feeds.